วันที่ 14 มกราคม 2559 เวลาโดยประมาณ 16.30 น. ดิฉันขับรถมาจากซอยสมานฉันท์และกำลังจะตัดเส้นสุขุมวิท 42 เพื่อจะข้ามแยกไปโรงพยาบาลกล้วยน้ำไทย ขณะนั้นรถในเลนซ้ายได้ให้ทางเพื่อให้ดิฉันตัดรถ ระหว่างกำลังเคลื่อนตัวรถเพื่อที่จะเตรียมข้ามอีกเลนส์ก็เห็นว่ารถเมล์เสริมสาย 25 คันนี้วิ่งมาด้วยความเร็ว ดิฉันไม่แน่ใจเลยชะลอรถก่อน และคิดว่ารถเมล์คันนี้ก็คงจะหยุดเหมือนกันเพราะว่าข้างหน้ารถติดแน่นแล้วรถเมล์ไม่สามารถขับเลยแยกไปได้ แต่ก็เพื่อให้แน่ใจเลยไม่ได้รีบออกตัวไปเพื่อความปลอดภัย และแล้วรถเมล์คันนี้ก็ไม่ได้เบรกเลยคือตั้งใจวิ่งมาเบรกต่อท้ายรถคันหน้าอย่างจงใจ ทั้งๆที่เค้ารถใหญ่สามารถมองเห็นได้ชัดเจนอยู่แล้วว่าข้างหน้ารถติดหมดแล้วไม่สามารถไปได้แต่ก็ยังพุ่งทะยานเข้ามาเพื่อปิดทางข้ามตรงทางข้ามและจอดโดยไม่สนใจคนอื่น ทำให้ระยะหหน้ารถของดิฉันจ่ออยู่เกือบตรงกลางลำตัวของรถเมล์ ซึ่งรถอีกเลนส์ก็จอดหลังเส้นเหลืองตรงให้ทางกันหมดแต่รถเมล์ไม่มีน้ำใจและทำผิดกฏด้วยการจอดรถตรงเส้นห้ามจอดเพื่อให้รถออกจากซอย ดิฉันต้องติดรออยู่อย่างนั้นไม่สามารถไปไหนได้เพราะด้านหลังก็มีรถมาจ่อท้ายเพื่อรอข้ามแยกไปเหมือนกัน ทำให้บรรดารถมอเตอร์ไซด์ทั้งหลายที่ขับผ่านมาเข้าใจผิดคิดว่าดิฉันทำผิดกฏและหันมาต่อว่าและตำหนิดิฉันเป็นจำนวนมาก ซึ่งการกระทำนี้เป็นความแล้งน้ำใจของคนขับรถสาย 25 คันนี้คนเดียวเท่านั้นเลยทำให้คนอื่นลำบากและดิฉันก็กลายเป็นโจทย์ของสังคม ผู้คนที่ขับรถไปมามองและต่อว่าแสดงกริยาไม่พอใจดิฉันเป็นอย่างมาก ทั้งนี้รถติฉันได้ติดกล้องไว้ด้วยสามารถเป็นพยานได้