เรียน องค์การขนส่งมวลชน ผมชื่อว่าบาส เรื่องมีอยู่ว่า วันนี้ผมได้ใช้บริการ รถเมล์เอกชนร่วมบริการสาย ปอ 29เป็นรถปรับอากาศ เลขทะเบียน 15-1925 ทะเบียนค่อนข้างเก่า ซึ่งเส้นทางที่วิ่งคือ อนุสาวรีชัย ถึง รังสิต เวลาประมาณ 19.00 น มีเรื่องร้องเรียน 2 เรื่องดังนี้ 1.ผม แฟนผม พี่สาวและเด็กเพียงขวบเศษ(ลูกพี่สาว)ได้ขึ้นรถ บริเวณ ป้ายรถเมลริ่มต้นของสายนี้ ระหว่างที่รถจอดผู้โดยสารข้างล่างก็รอผู้โดยสารข้างบนลงมาจนครบ ต่างคนก็ต่างรีบขึ้นรถกัน จังหว่ะนั้นมีพระสงฆ์รูปหนึ่งเดินมาข้างหลังผม ผมจึงนิมนต์ท่านขึ้นก่อนแล้วผมก็ขึ้นตามท่าน ท่านได้เดินขึ้นไปและไปหยุดนั่ง ที่นั่งที่สองถัดไปจากประตู ยํ้าที่นั่งที่สองถัดไปจากประตูเอง ผมเดินตามท่านมาผมจึงกันที่นั่งติดกับประตูเพื่อจะให้แฟนผม หลานผม และพี่สาวได้นั่งกัน ผมจึงยืน แต่พระท่านบอกกับผมว่า โยมมานั่งกับอาตมาก็ได้ ผมจึงนั่งก่อนรถออกท่านบอกกับผมว่าท่านจะลงที่เซียร์รังสิต ถึงแล้วบอกด้วยนะ ผมพนมมือแล้วบอกครับผม จนรถออก กระเป๋ารถเมล์เป็นผู้ชาย ตัดผมสกินเฮด อายุ 30ขึ้น ใส่นาฬิกาสีเงินหน้าปัดสีขาว ได้เดินมาเก็บเงินที่แฟนผม ตอนแรกก็เหมือนจะไม่มีอะไร เก็บเสร็จจนถึงคนข้างหลังแล้วเดินกลับมา อยู่ดีๆเดินมาตบหัวไหล่แฟนผมค่อนข้างแรง บอกให้ลุก ให้พระนั่งข้างหน้า ลุกเลยลุกเลย ( แฟนผมนั่งข้างในชิดหน้าต่าง พี่สาวกับหลานอยู่ที่นั่งติดทางเดิน ) จังหว่ะนั้นรถกำลังวิ่งและลงจากสะพานตรงอนุสาวรีย์ มันก็ตะคอกใส่แฟนผมกับพี่สาวผมอีกบอกให้ลุก และตีหัวไหล่จากด้านหลังแฟนผมอีกหลายครั้ง แล้วพูดผมจำคำคำนี้ได้เลย พูดภาษาคนไม่เข้าใจรึไง ลุกเลย บอกให้ลุกไง แล้วบอกว่า พระมานั่งหน้าลุกๆ พูดแบบนี้จริงๆครับ ในขณะที่รถวิ่งอยู่และ ตรงนั้นมันเป็นบันไดด้วยในระยะเวลาไม่ถึง 30 วินาทีเท่านั้น ผมจึงอยากกราบเรียนให้ทราบว่า 1.1 พวกผมขึ้นรถมาเสียเงินในการใช้บริการ ไม่ใช่ขอคุณขึ้นฟรี แล้วกระเป๋ารถเมย์คุณมึงมีสิทธิ์อะไรมาตบไหล่แฟนผม มึงไม่ใช่คนที่ผมรู้จัก บอกกันดีๆก็ได้ 1.2 กระเป๋ารถเมย์มีมารยาทบ้างใหม เคยอบรมณ์มารึป่าวคุณทำงานบริการ คุณน่าจะมีมารยาท จรรยาบรรณในอาชีพของตัวเอง ไม่ใช่ตะคอกใส่ผู้โดยสาร ถ้าทำไม่ได้ก็ขอให้เลิกเป็นอาชีพนี้ 1.3 คุณเป็นลูกผู้ชายรึป่าว คุณทำร้ายร่างกายผู้หญิง และยังตะคอกใส่อีก ผมบอกเลยนี่ไม่ใช่นิสัยลูกผู้ชายครับ 1.4 ในขณะที่รถกำลังวิ่ง บริเวณนั้นเป็นบันได ถ้าเกิดพี่สาวผมกับหลานและแฟนผมลุกขึ้น แล้วมีเหตุต้องทำให้รถหยุดกระทันหัน ถ้าเกิดอุบัติเหตุและศูนย์เสียขึ้นมา( ในที่นี้หมายถึงบาทเจ็บ ) ผมถามหน่อยคุณรับผิดชอบไหวใหมครับคุณกระเป๋า 1.5 บนรถไม่มีแม้แต่ป้ายหรือข้อความที่บ่งบอกว่าตรงนี้เป็นที่นั่งสำรองสำหรับพระภิกษุและสามเณร หรือ ของหญิงมีครรภ์ แม้แต่ตัวอักษรเดียว ( ขนาดพระท่านยังไม่ทราบเลยว่าที่นั่งตรงไหนสำหรับพระสงฆ์ ) 1.6 ถ้าเป็นผม ผมจะใช้คำพูดที่ดีกว่านี้ อย่างเช่น น้องผู้หญิงทั้งสองครับ เดี๋ยวรถหยุดรบกวนลุก แล้วให้พระท่านมานั่งนะครับ และไปนิมนต์พระท่าน บอกว่า ให้มานั่งด้านนี้นะครับ เพราะอะไร แต่นี่อะไร แมร้งมาตะคอกบอกให้ลุก ให้ลุก และพูดพระมานั่งข้างหน้า และไม่แจ้งด้วยว่าทำไม 1.7 คุณจะทำอะไรก็ควรจะนึกถึงความปลอดภัยของผู้อื่นด้วยนะครับ อย่างที่บอกพวกผมเสียเงินครับ ไม่ใช่ขอขึ้นฟรี 2. เรื่องที่สองนี้เป็นพนักงานขับรถครับ เป็นผู้ชาย อายุไม่น่าจะเกิน 30 ปี มีพฤติกรรมค่อนข้างใช้อารมณ์ในการขัยรถตลอดทางเขาบีบแตรรถแทบจะตลอดเส้นทางใส่รถคันอื่น จนมาถึงช่วงเวลาประมาณ19.49น เขาใช้โทรศัพท์ในขณะที่เขาขับรถด้วยความเร็วระดับหนึ่ง และสุดท้ายตรงถนนเลยหน้าแมคโครรังสิตมานิดเดียว เขาได้ขับรถโดยประมาทโดยขับออกขวาสุดและเข้ามาซ้ายสุด แล้วหักออกขวาอีกครั้งอย่างรวดเร็วจนตัวรถส่ายจนทุกๆคนรู้สึกได้ ผมจึงอยากเรียนให้ทราบดังนี้ 2.1 คุณเป็นคนขับรถ ทุกๆคนขึ้นมาเสียค่าบริการกันทุกคน ยกเว้นเด็ก ในรถมีทั้งผู้หญิง คนชรา เด็ก คุณทำอะไรคุณต้องนึกถึงความปลอดภัยของผู้โดยสารเป็นอันดับแรก ไม่ใช่นึกถึงแต่ความรู้สึกของตัวเอง 2.2 การใช้หรือหยิบโทรศัพท์ในระหว่างขับรถผิดกฏหมายอย่างแน่นอนอย่างที่เรารู้ และนี่คุณกำลังทำงาน คุณเป็นคนขับรถ คุณไม่คิดถึงความปลอดภัยของคนอื่นหรืออย่างไร ผมไม่รู้ว่าพวกเขาเจออะไรมา แต่อาชีพนี้เป็นอาชีพที่มีเกียตริและศักดิ์ศรี เป็นอาชีพที่คอยดูแลและรักษาผู้โดยสารให้ถึงที่หมายอย่างปลอดภัย ผมอยากจะทราบว่าทางบริษัทได้มีการอบรมณ์ก่อนที่จะมาทำงานในส่วนนี้รึป่าว แล้วอีกอย่างคุณเป็นรถแอร์บริการได้แย่กว่ารถธรรมดาที่ผมเคยนั่งซะอีก ขอความกรุณาช่วยตักเตือนและอบรมด้วยนะครับครั้งนี้ไม่เกิดอุบัติเหตุก็ดีไป แล้วครั้งหน้าหล่ะ? หรือคุณจะรอให้เกิดขึ้นก่อนถึงจะแก้ไข รบกวนติดต่อกลับด้วยนะครับ