เราขึ้นรถเมล์ป้ายเสาวรีย์ ไปอุดมสุข ช่วงราวๆ ทุ่มเกือบสองทุ่มได้ เรานั่งฝั่งประตูคนแรกหน้าสุด เราให้เงินแบงค์100 บาทค่ะ กระเป๋าเป็นผู้หญิง..บอกไปอุดมสุข นางทอนเรามา2บาท เรารู้ค่ะว่าค่ารถมันแค่18 แล้วเงินใบ100 ในมือนางก็มีเราเป็นในแรกใบเดียว เรานึกว่านางไม่มีทอนเพราะนางทอนมาแค่นั้นจริงๆแล้วก้เดินไปเก็บคนอื่นๆ จนเสร็จเจ๊ก็กลับมานั่งนับเงินเบาะหน้าสุด เราเห็นใบสีแดงในมือที่นางหนีบด้วยรู้ว่าใบร้อยแหละ อาจมีของคนอื่นด้วย ที่แน่ๆมีของเราชัวค่ะ เรารอสักพักก็ไม่มีทีท่าว่าจะทอนที่เหลือเลยเรียกนาง 'ป้าคะยังทอนตังค์หนูไม่ครบเลยค่ะ หนูให้ใบ100 เพิ่งทอนให้แค่2บาทเอง' นางก็หน้าบึงเลยสิ บอกว่าเป็นไปไม่ได้หรอก ทำไมไม่ทวงตั้งแต่ตอนนั้น เราก็บอกว่านึกว่าป้าไม่มีทอนไปเก็บค่าโดยสารคนอื่นก่อนค่อยมาทอนเรา นางก็สวนมาอย่างไวว่า 'ไม่มีได้ไงใบ20ตั้งเยอะ' แล้วนางก็ควักปึก20ที่เรียงทบๆอย่างมาชูให้เราดู เราก็เหวอสิ คิดได้นะป้า แล้วฉันจะรู้ไหมว่าเจ๊มีทอน บอกว่าฉันไม่ทวงตอนนั้นล่ะ แล้วเจ๊ไม่มีตาดูเหรอว่า ผู้โดยสารให้แบงค์ไรรึพอยื่นแบ๊งค์ให้ก็มโนว่าใบยี่สิบไปหมด พูดกันแค่นั้นเราก้เงียบ นางก็เงียบแล้วหันไปนับเงินจดๆไรต่อไม่รู้ แบบไม่คิดจะสานต่ออะไรให้กระจ่าง เราเลยบอกไปว่า 'ไม่ให้ก้ไม่เป็นไรค่ะ..' สรุปคือเราไม่ได้คืนค่ะ คือนางไม่ค้างคาใจแล้วถามต่อให้จบบ้างหรอว่าเกิดอะไรยังไง...บอกตามตรงว่าเสียความรู้สึกมาก เงินตอนนี้เราไม่ต้องการคืนแล้ว โมโหมากพูดกะเราเหมือนว่าเราจะไปโกงง ป้าแกงั้นแหละ จริงๆก้ดูไม่เเก่นะคนนี้ 35-40 ได้ แค่คิดว่ารถเมล์สมัยนี้แพงเนอะ 09/04/59