นนี้เราขึ้นรถเมล์สายสีน้ำเงินจากลาดพร้าวไป ม.ราม แล้วขึ้นไปนั่งตรงเบาะเดี่ยว พอรถออกข้างหลังเราก็เป็นเบาะว่าง แล้วก็มีกระเป๋ารถเมล์มานั่งอยู่ข้างหลัง คือตรงระหว่างเบาะพิงกับเบาะนั่งมันจะมีช่วงที่ประกบกันอ่ะค่ะ ตอนเขามานั่งข้างหลังเราก็รู้สึกเหมือนตรงสะโพกโดนจับแต่ยังไม่แน่ใจ จนเขาไปเก็บเงิน ก็ยังกลับมานั่งตรงนี้เป็นแบบนี้2-3 ครั้ง เราก็ว่า เฮ้ยมันแปลกๆละว่ะ ก็เลยเอามือจับตรงช่องเบาะ แต่เบาะมันค่อนข้างชิดคือไม่ได้ห่างกันแต่สามารถสอดนิ้วมาได้ ก็คิดว่าเอาคิดไปเองรึเปล่า แต่ก็เริ่มไม่แน่ใจแล้วเลยเขยิบออกมาจากเบาะประมาณคืบนึง เขาเวลาเก็บตังค์เสร็จก็มานั่งตรงนี้ตลอดทั้งๆที่ตรงอื่นว่าง พอผ่านไปจนถึงประมาณบิ๊กซีอิมพีเรียล ก็มีคนอื่นมานั่งข้างหลังเราแล้วก็ไม่รู้สึกแปลกๆ แล้วค่ะ นั่งได้แบบสบายใจหน่อย แต่พอถึงช่วงเกือบเดอะมอลก็มีผู้หญิงมานั่งเบาะคู่ นั่งตรงริมเบาะทางเดิน กระเป๋ารถเมล์คนนี้ก็ไปนั่งข้างหลังริมทางเดินเหมือนกันข้าง แล้วก็นั่งไขว่ห้างเอาขาข้างที่อยู่ฝั่งทางเดินไขว้ แล้วล้วงมืออีกฝึ่งลงไป เบาะของผู้หญิงคนนี้แตกต่างจากเรานะคะ เพราะมามีช่องว่างเยอะมาก พอเลยเดอะมอลไปก็มีผู้หญิงอีกคนนั่งคนเดียวริมหน้าต่าง กระเป๋ารถเมล์ก็ไปนั่งริมหน้าต่างข้างหลังต่ออีก แล้วก็ไข้วห้าง โบกมือเรียกคน อีกมือก็ล้วงไปหว่างขาอีกเหมือนเดิม พอเห็นแบบแบบเต็มตาเลยจ้า เราก็มองอยู่อย่างงั้นอยากให้รู้มั่งว่าเราเห็นนะ แต่ขอบอกไว้เลยนะคะว่านาทีนั้นไม่กล้าทำอะไรจริงๆกำลังรีบไปสอบ ยิ่งกระเป๋ารถเมล์ค่อนข้างน่ากลัวออกแนวคนเมาแถวบ้าน อันนี้เราไม่แน่ใจนะว่าแถวหลังจากเราเขาจะเห็นรึเปล่า แต่อันที่จริงน่าจะเห็นนะคะ เพราะว่าทางทางค่อนข้างชัดเลย รถเมล์สาย92 ขึ้นช่วง 6.30 น. วันที่15/3/59/ทะเบียน 15-0623 http://www.uppic.org/share-D52F_56F5457C.html http://www.uppic.org/image-80A3_56F5457C.jpg http://www.uppic.org/image-01EE_56F5457C.jpg