สืบเนื่องจากเหตุการณ์เมื่อวันเสาร์ที่ 28 พ.ค. ที่ผ่านมา เวลาประมาณ 9 โมงเช้า สาย 88 รถฟรีคันหนึ่งจอดรถไม่ตรงป้ายที่หน้าวัดทุ่งครุ แต่ได้จอดเลยไปจนเกือบถึงประตูวัด ซึ่งห่างกันประมาณ 10 ก้าว ทำให้คุณป้าคนหนึ่งวิ่งตามรถและเสียหลัก หกล้มหน้าฟาดพื้นถนน นิ้วหัก 2 นิ้ว หัวเข่าแตก อีกนิดเดียวหน้าก็จะกระแทกกับเสาไฟหน้าวัด กระเป๋าได้ลงมาดู และถามว่าเป็นไรไหม ตอนนั้นป้ายังไม่เจ็บ และตกใจ เลยบอกว่าไม่เป็นไร ก่อนออกรถ คนขับสูง ๆ ไม่อ้วน ผมมีสีขาวแซมยังบอกป้าว่า "จอดตรงป้ายนะ" ซึ่งไม่เป็นความจริง เมื่อรถจากไป ป้าคิดว่าไม่ใช่ความผิดรถ เพราะยังไม่ทัันขึ้น รถคงไม่รับผิดชอบ อีกอย่าง ความตกใจทำให้ไม่ได้นึกถึงเรื่องจำหรือจดทะเบียนรถ ป้าอายุ 60 กว่าแล้ว ดิฉันร้องเรียนเรื่องนี้ลงในคอลัมน์อ๊อด เทอร์โบ ไทยรัฐประจำวันที่ 9 พ.ค. ปรากฏว่า นอกจากเรื่องที่ดิฉันร้องเรียนลงเว็บไซต์ ขสมก. จะถูกลบแล้ว ป้ายังถูกกลุ่มคนขับรถ 88 มารุมกดดันที่ร้านขายน้ำเต้าหู้ปากซอยมิตรไมตรีอีกด้วย ดิฉันยอมรับว่าให้ข้อมูลผิดพลาดไปในจดหมายที่ส่งลงไทยรัฐ ในข้อที่ว่าป้าจับที่จับตรงประตู แต่รถลากป้าไปทำให้ป้าล้ม ซึ่งอันนั้นไม่ใช่ ป้าไม่ทันจับ แต่ป้าวิ่งตามรถ อันนี้ดิฉันยอมรับว่าให้ข้อมูลผิด แต่ถ้ารถจอดตรงป้าย ป้าจะวิ่งตามทำไมคะ คิดแค่นี้ก็แล้วกัน อีกอย่าง พวกเขามาขอโทษก็จริง แต่ป้าถามว่าแล้วคนขับคือใคร พวกนั้นบอกไม่รู้ มันเป็นไปได้หรือคะ พวกนั้นมากดดันให้ป้าเซ็นในจดหมายว่าข้อมูลที่ลงในไทยรัฐไม่ใช่เรื่องจริง แต่กลับปกปิดว่าคนขับคือใคร เขาจะไม่รู้ได้ไงคะว่าคนขับคือใคร ในเมื่อรู้รายละเอียดขนาดว่าป้าไม่ได้เอามือจับประตูตามที่ลงในจดหมาย แต่ป้าแค่วิ่งตาม รู้ละเอียดขนาดนั้นกลับบอกว่าไม่รู้ว่าใครคือคนขับ ที่น่ารังเกียจมากคือใช้คนหมู่มากมารุมกดดันป้าคนเดียว ให้ยอมเซ็นชื่อในเอกสารว่าข้อความในจดหมายเป็นเท็จ แต่กลับไม่พูดถึงเรื่องที่คนขับขับรถหวาดเสียว คนขับจอดไม่ตรงป้าย ไม่ยอมเปิดเผยชื่อคนขับ ทั้ง ๆ ที่รู้แก่ใจ ช่วยกันปกปิดความผิดให้กันด้วยการรุมกดดันคนแก่ แถมยังลบโพสต์ดิฉันที่ร้องเรียนไปในเว็บอีก ที่สำคัญนะคะ พยายามคาดคั้นจากป้าด้วยว่าใครเป็นคนเขียนจดหมายลงคอลัมน์ในไทยรัฐ ทำไมคะ จะมาทำร้ายดิฉันหรือคะ หรือคิดว่าเป็นรถเมล์ฟรี จะบริการแย่ ๆ ห่วย ๆ ยังไงก็ได้ ถามว่าคุณขับรถฟรีแล้วคุณไม่ได้เงินเดือนหรือคะ เงินเดือนคุณมาจากใครคะ อ่านออกไหมคะ "รถเมล์ฟรีจากภาษีประชาชน" ป้าอายุ 60 กว่า ขายน้ำเต้าหู้ อบขนมปังขาย นิ้วหักไป 2 นิ้ว ต้องใส่สกรู คุณคิดดูว่าต้องลำบากในการทำมาหากินแค่ไหน ตอนแรกไปฉุกเฉิน รพ.บางปะกอก จะให้นอน 1 คืน คิด 50,000 ป้าไม่สามารถค่ะ จึงย้ายมา รพ.ประชาพัฒน์ 30 บาท สรุปจ่ายไป 1,400 บาท ขอประณามนะคะ นอกจากขับรถสุดเลวแล้ว ยังใช้คนหมู่มากมากดดันคนแก่คนเดียว ให้ยอมเซ็น ข้อมูลผิดแค่ส่วนน้อย แต่ข้อมูลส่วนใหญ่ที่ถูกต้องกลับเพิกเฉย แถมช่วยกันปกปิดชื่อคนขับ ลองคิดดูง่าย ๆ นะคะ ถ้าจอดตรงป้าย ป้าจะวิ่งตามให้หกล้มเล่นทำไมคะ จะจับที่จับหรือไม่ ไม่สำคัญ สำคัญที่คุณจอดไม่ตรงป้าย แล้วไม่ยอมรับ แล้วยังเลวขนาดมารุมกดดันให้เซ็นจดหมาย ตอนนี้เขากำลังพยายามตามหาคนเขียนจดหมายอยู่ค่ะ คุณจะลบโพสต์ดิฉันในหัวข้อร้องเรียนรถองค์การฯ ทำไมคะ หากอยากคุยกับป้าโดยตรง ช่วยตอบอีเมล์กลับนะคะ แล้วจะก๊อปปี้เมล์นี้ลงในเว็บไซต์อีกครั้ง อย่าลบนะคะ ประชาชนคนหนึ่ง