กลับจากงานกาชาด ขึ้นรถเมล์สาย 514 จากป้ายโรงพยาบาลจุฬา ตรงข้ามสวนลุม ลงป้ายรางน้ำ พอถึงป้ายที่จะลง ประตูด้านหลังมีผู้โดยสารลงไปแล้ว 1 คน หลานลงเป็นคนที่ 2 ระหว่างที่หลานลงบันได กระเป๋ารถเมล์ที่อยู่ตรงประตูด้านหลังได้ตะโกนบอกคนขับว่า "มีคนลงหลายคน มีเด็กด้วย" หลานกำลังจะลงตามอยู่ขั้นสุดท้ายของบันไดพอดี ประตูรถเมล์ก็ปิด เราดึงตัวหลานหลบทันแบบฉิวเฉียด พร้อมกับเสียงร้องของแม่เรา เพราะอีกนิดเดียวประตูจะปิดสนิทและหนีบโดนหลานแล้ว เพราะเสียงของแม่เราที่ร้องดังมาก ประตูถึงได้เปิดออก วันที่เกิดเหตุ 10 ธันวาคม 2566 ป้ายรถเมล์รางน้ำ ตรงข้ามซอยราชปรารภ14 เวลาที่เกิดเหตุโดยประมาณ 22.40 - 22.50 น. รถเมล์สาย 514 ไม่ทราบทะเบียนรถ เพราะลงจากรถแล้วเป็นห่วงความปลอดภัยของหลาน จึงลืมถ่ายรูปทะเบียนและเลขด้านข้างรถไว้ แต่เก็บตั๋วรถเมล์ไว้ค่ะ ตั๋วรถเมล์หมายเลข 7696115,7696116 และ 7696117 ตรงตั๋วมีตัวอักษร BMTA ราคาตั๋ว 13 บาท ในส่วนของคนขับ ดิฉันและครอบครัวนั่งด้านหลัง ลงด้านหลัง คนเต็มรถจึงมองไม่เห็นคนขับ, กระเป๋ารถเมล์เป็นผู้หญิงมีอายุ ใส่หน้ากาก แต่กระเป๋าได้กล่าวขอโทษแล้วค่ะ ไม่ติดใจอะไรใด ๆ ต่อกระเป๋ารถเมล์ ทำหน้าที่ได้ดีค่ะ ลองหาข้อมูลเรื่องประตูรถเมล์หนีบในกูเกิ้ล ก็พบว่า เคยเกิดเหตุร้ายแรงขึ้นแล้วในเดือนกรกฎาคม ปีนี้ 2566 ไม่อยากให้เรื่องนี้เกิดขึ้นกับใครอีก หลานเรารักรถเมล์มาก ๆๆๆๆๆ ชอบนั่งเป็นชีวิตจิตใจ มีอาชีพที่ใฝ่ฝัน นั่นคือการเป็นคนขับรถเมล์ค่ะ แต่พอมาเจอแบบนี้ ทางด้านร่างกายตรวจสอบแล้ว ไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่ทางด้านจิตใจมีอาการหวาดกลัวค่ะ ส่วนดิฉันเมือนึกถึงเหตุการณ์นี้ จะมีอาการใจสั่นค่ะ กรณีนี้ คนขับจะได้รับโทษไหมคะ ถ้าได้รับโทษ จะได้รับโทษอย่างไรบ้าง? ถ้าต้องการรูปตั๋วรถเมล์เพื่อดูข้อมูลเพิ่มเติม ในการหารถเมล์และคนขับในวันเกิดเหตุ สามารถติดต่อขอรูปมาทาง E-Mail ที่ให้กรอกข้อมูลไว้นะคะ