วันพุธที่ 29 พฤษภาคม 2567 เวลาประมาณ 9.40 ฉันนั่งรถเมล์สาย 12 ป้ายทะเบียน 14-5393 เป็นรถโดยสารคันสีส้ม วันนั้นเหมือนคนขับและกระเป๋ารถเมล์ คล้ายๆว่าทะเลาะกับรถเมล์อีกคัน กระเป๋ารถเมล์ใส่เสื้อสีเขียว กางเกงยีน ไม่ได้ใส่ชุดทำงาน ผมทองๆมั้งคะ เขาพูดจาไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ต้นเหตุคือ อยู่ดีๆ รถเมล์เบรคกระทันหันแรงมาก ซึ่งฉันนั่งอยู่ฝั่งริมหน้าต่าง ที่เป็นที่นั่งเก้าอี้ตัวเดียว เมื่อรถเมล์เบรคแรงคนที่ยืนข้างฉันเสียการทรงตัวและเอามือมาปัดแว่นที่ฉันใส่อยู่ ตกกลางถนน และไม่มีใครช่วยลงไปเก็บเลยค่ะ ฉันสายตาสั้น 1,000 มองไม่เห็นว่าแว่นหล่นลงไปตรงไหน และมีคนกำลังข้ามถนนพอดี เขาเลยเก็บมาให้ กระเป๋ารถเมล์และคนที่ปัดแว่นฉันลง ไม่มีใครช่วยเลย ทั้งที่ฉันบอกนะว่า แปปนะคะแว่นหนูตกถนน แต่ไม่มีใครช่วย คนสายตาสั้น พอแว่นหล่นหายก็เหมือนคนตาบอดเลยค่ะ รู้สึกแย่มากๆๆ ถ้ารถเมล์ขับดีๆ คงไม่เกิดปัญหานี้ขึ้น พึ่งเคยเจอแบบนี้ครั้งแรก นั่งมานานแล้วแทบทุกวัน ฝากเรื่องด้วยนะคะ ยังโชคดีที่แว่นไม่พัง ถ้าแว่นแตกขึ้นมา คงต้องรับผิดชอบเอง ฝากด้วยค่ะ