วันที่ 13 พ.ย. 2565 เวลาประมาณ 14.30 น. ผมได้ขึเนรถเมล์จาก สะพานปิ่นเกล้าเพื่อที่จะไปเดอะมอล์ท่าพระ ในขณะที่ขึ้นมาบนรถ กระเป๋ารถเมล์ สาย 68 เลขข้างรถ 5-40074 ได้นั่งอยู่ตรงเบาะคู่ พอขึ้นมาบนรถเค้าผมต้องการนั่งเบาะคู่ เเต่เบาะที่มันว่างมันเป็นเบาะที่มีที่วางขานู้นขึ้นมา ผมเลยไม่นั่งเพราะมั่นเมื่อย ในขณะนั้น กระรถเมล์ได้ลุกขึ้นเก็บเงินผู้โดยสารท่านอื่นบริเวณตรงเบาะคู่ที่เค้านั่งมาตั้งเเต่เเรก จึงทำให้เบาะคูที่เค้านั่งว่าง ผมเเละน้องจึงได้เข้าไปนั่ง พอจะจ่ายเงินพบว่ากระเป๋ารถเมล์ผู้ชายคนนี้ มองผมกับน้องสวยสายตาที่เเรงมากเเต่ผมก็ไม่ได้อะไรคิดว่าตัวเองคิดไปเอง พอจ่ายเงินเสร็จ น้องผมได้พิมพ์เเชทมาหาผมว่า กระเป๋ารถเมล์มองเเรงมาก จึงทำให้ผมมั่นใจว่าเค้ามองจริงๆ เเละเค้าน่าจะไม่พอใจที่ผมสองคนมานั่งเบาะคู่ที่เค้านั่งอยู่ เเละตลอดระยะการโดยสารเค้าไม่ดูผู้โดยสารขณะขึ้นรถ หรือลงรถเลย ไม่มีการกล่าวทักทายหรือใดๆ ไม่มีการบอกว่าถึงป้ายไหนเเล้ว เก็บเงินเสร็จก็มานั่งเบาะที่มันว่างอยู่ตลอดทาง จนกระทั้งผมจะลงรถเค้าก็ยังไม่ดูไม่อะไรเลย ได้เเต่นั่งเฉยๆ