เหตุเกิดก่อนหน้านั้น ปกติลูกสาวดิฉันใช้รถเมล์ปรับอากาศปอ.6 ทุกเช้าเดินทางไปโรงเรียน แต่วันนี้เนื่องจากว่าออกสายมาก และอาจไม่ทันสอบ จึงให้ดิฉันขับรถไปส่งยังป้ายรถเมล์ที่ปอ.6 วิ่งผ่าน ดิฉันและลูกสาวเห็นว่า มีรถปอ.6เลขข้างรถ 6-43 ทะเบียนจำได้ 4 ตัวหลัง 3559 คันนี้ขับรถด้วยความเร็วสูง และจำนวนผู้โดยสารในรถไม่มาก บางครั้งก็ไม่จอดรับผู้โดยสารตามป้าย เนื่องจากมีอีกคันไล่กวดกันอยู่ จนมาถึงป้ายเลยแยกบุคคโล ดิฉันไปจอดดักหน้ารถเมล์คันดังกล่าว และให้ลูกสาวลงจากรถเพื่อไปขึ้น แต่รถเมล์ปอ.6คันดังกล่าว ไม่เปิดประตูรถให้ลูกสาวขึ้น และขยับรถออกแบบไม่รับ เมื่อไม่รับ ดิฉันและลูกสาวจึงขับเลยไป อีก 2-3 ป้ายรถเมล์ และจอดรถให้ลูกสาวได้ยืนรอรถและขึ้นตามปกติที่ป้ายท่าน้ำสาทร ช่วงเวลา 07.10น. ปรากฏว่าเกิดเหตุ พนักงานขับรถเป็นผู้ชายไม่ทราบชื่อ ได้พูดไล่ลูกสาวลงจากรถ ว่า น้องมีปัญหาอะไรกับพี่หรือป่าว ลูกสาวตอบว่า ก็พี่ไม่ยอมเปิดประตูให้ขึ้น พนักงานขับรถบอกว่า ไม่อยากมีปัญหากับลูกสาวดิฉัน ไล่ให้ลงไปขึ้นรถคันอื่น และไม่ยอมออกรถ จนกว่าลูกสาวดิฉันจะลงจากรถ (ดิฉันจอดรถอยู่ข้างๆ ป้ายมีวินมอเตอร์ไซด์อยู่ใกล้ รอส่งลูกขึ้นรถให้เรียบร้อย) เมื่อเหตุการณ์เป็นเช่นนั้น ดิฉันได้ยืนขวางรถคันดังกล่าว จากนั้นได้เดินไปข้างประตูรถด้านหน้า คนขับรถก็เปิดประตูพูดคุยกับดิฉันแบบโต้เถียง ดิฉันไม่เข้าใจ พนักงานขับรถเลือกปฏิบัติ และไล่ผู้โดยสารลง ไม่รับผู้โดยสาร ต่อหน้าคนทั้งรถแบบนี้หรือ ลูกสาวเล่าว่า ขณะรอขึ้นรถที่ประตูด้านหน้า พนักงานขับรถก็เปิดประตูกลางรถ ลูกสาวก็เลยขึ้นรถที่ประตูกลาง แต่พอโต้เถึยงกับดิฉัน กลับเปิดประตูด้านหน้าได้ แสดงว่าเจตนาที่จะปฎิเสธไม่รับลูกสาวดิฉันที่เป็นผู้โดยสารจริงๆ