ในวันที่ 4 ตุลาคม 2562 เวลาประมาณหกโมงกว่าๆตอนเช้า ดิฉันได้ขึ้นรถสาย 206 ป้ายหน้าโรงพยาบาลวิภาวดี และลงรถที่เมืองไทยรัชดา นั่งที่นั่งหลังคนขับแถวแรกขวามือ เมื่อขึ้นรถดิฉันได้แสดงบัตรสวัสดิการ กระเป๋ารถเห็นแล้วเดินเลยไปและพูดเสียงดังว่า อย่าเพิ่งเก็บบัตร จะเก็บเงินสดให้หมดก่อน หลังจากนั้นได้มาเอาบัตรสวัสดิการจากดิฉัน พร้อมกันนั้นดิฉันได้ถามว่าช่วยดูให้ด้วย บัตรเหลือเงินเท่าไหร่ค่ะ กระเป๋าสุภาพร ตวาดกลับมาเสียงดังตะคอกขึ้นว่า ยังไม่สแกนบัตรเลย แล้วจะบอกได้ยังไงล่ะ พูดตวาดเสียงดังได้ยินทั้งคันรถ 2 รอบว่า ยังไม่สแกนบัตรเลย แล้วจะบอกได้ยังไงล่ะ ซึ่งดิฉันฟังแล้วก็งงว่าดิฉ้นไม่ได้ให้ตอบในทันที ดิฉ้นแค่บอกไว้ก่อน ดิฉันก็ไม่ได้โต้ตอบไป เพียงแต่นิ่ง พอกระเป๋าสุภาพรเอาบัตรไปสแกนที่เครื่องซึ่งแขวนข้างบันได ก็หันมาตอบตวาดตะคอกเสียงดังพร้อมกับคืนบัตรว่า 65 บาท และพูดตวาดเสียงดังอีกครั้งที่ 2 ว่า 65 บาท ได้ยินทั้งคันรถ ซึ่งดิฉันรับบัตรมาและตอบรับว่า ค่ะ ตั้งแต่ตวาดบอกครั้งแรกแล้ว แต่ก็ยังตวาดตะคอกบอกอีกครั้งพรัอมแสดงสีหนัาไม่พอใจ กระเป๋าสุภาพรได้บ่นกับผู้โดยสารข้างๆว่า ทำงานมา 20 กว่าปี เจอคน 400-500 จำพวก ต้องอดทนไม่งั้นอยู่มาไม่ถึงทุกวันนี้หรอก ดิฉันไม่ได้โต้ตอบใดๆ เสียใจอายและงง ไม่เข้าใจว่าแค่คำถามจากดิฉันประโยคเดียวว่า ช่วยดูให้ด้วยบัตรเหลือเงินเท่าไหร่ค่ะ กระเป๋าจะก้าวร้าวได้ถึงขนาดนึ้ กระเป๋ามีทัศนคติอคติไม่ดีกับผู้ถือบัตรหรือเปล่า ทั้งหมอสามารถตรวจสอบได้จากกล้องวงจรปิดบนรถได้นะคะ