วันเสาร์ที่ 28 มีนาคม 2559 เวลาประมาณ 15.50น. ผมรอรถเมล์สาย 191 ซึ่งขึ้นอยู่ประจำ บริเวณป้ายตรงสี่แยกสวนพฤษชาติ หมู่บ้านการเคหะฯ คลองจั่น พร้อมทั้งหิ้วของกล่องใหญ่และหนักมาก 1กล่อง ขณะที่รถกำลังจะเข้าป้าย ผมได้โบกมือเพื่อให้รถจอดและมีเวลานานพอก่อนที่รถจะเข้าจอด(มิได้โบกแบบกระชั้นชิด) อีกทั้งผมเป็นผู้โดยสารเพียงคนเดียวที่ป้ายนั้น พขร. ขณะนั้นก็มองเห็นผม และก็เตรียมเข้าจอดป้าย แต่ไฉนเลยจอดเลยป้ายไปเกือบ 20 เมตรเหมือนตั้งใจ ผมวิ่งไปขึ้นไม่ไหวครับ ของหนักมาก ถ้าไม่มีของหนัก ผมวิ่งได้สบายมาก แต่ผมไม่เข้าใจว่าทำไมเหมือนจะตั้งใจจอดเลยกันขนาดนี้ ? ... 5 - 10 เมตร ถึงจะมีของหนักผมก็ยังไหว ครั้งนี้ มีผมคนเดียวที่ยืนรออยู่ตรงนั้น ทำไมจอดเลยไปไกลเกือบ 20 เมตรอย่างตั้งใจขนาดนั้น ? ... เพื่ออะไรครับ ? ... ผมวิ่งตามไม่ไหว เลยโบกปัดมือให้ไปเถอะ(ไปไกลๆเลย !) .. จริงๆที่นั้งสายนี้ ก็จะเห็นเหตุการณ์อย่างนี้บ่อยๆ กับผู้โดยสารท่านอื่น คือทั้งๆที่เห็นว่าผู้โดยสารอยู่ตรงไหน แต่ฉันขอจอดให้เลยบ้าง ไม่ถึงตัวบ้าง ต้องให้วิ่งมาขึ้น (คงจะกลัวผู้โดยสารสบายเกินที่ได้นั่งรถฟรี!!) ... แต่คราวนี้เจอกับตัวเอง ยอมรับว่าโมโหมากจนลืมที่จะจดจำทะเบียนรถ (ถ้ามีอีกคราวหน้า facebook แน่ !) แต่ก็ระบุเวลาและสถานที่ เป็นข้อมูลชี้บ่งเพื่อใช้สอบกลับได้ครับ อย่างไรก็ตามผมได้โทรแจ้งรองผู้จัดการของสาย 191 ตามเบอร์โทรที่ติดอยู่บนรถแล้ว ท่านก็รับเรื่องไว้แล้วเป็นอย่างดี และรับปากที่จะตักเตือน พขร. คันดังกล่าวให้ครับ ... เรื่องอย่างนี้ถ้าไม่เจอกับตัวคงไม่รู้สึกอะไรหรอกครับ ... ผมเองก็แปลกใจ บริการอย่างนี้ ได้รับ Certified ISO9001 : 2008 ตามสติ๊กเกอร์ที่ติดอยู่หน้ารถได้ยังไงครับ ? ... แกะออกเถอะครับ