หนูขึ้นรถปอ.505เป็นรถยูโรสีเหลืองจากเซนทรัลเวิลด์ สักช่วงเวลา22.10ของวันที่28 มิย.2559โดยพนง.เก็บเงินค่าโดยสารเพศหญิงอายุประมาณ25-30มัดผมยาวค่อนข้างอวบทาปากสีแดง ได้ถามหนูว่าลงที่ไหนหนูบอกไปว่าลงบางโพ เขาจึงฉีกตั๋วและยื่นให้หนูมา หนูก็จ่ายเงินไป15บาท และก้อนั่งมาเรื่อยๆจนมาถึงรพ.บางโพ เขาก้อหันมาบอกว่าถึงแล้วเนี่ยบางโพ จะลงไหน? หนูบอกว่าป้ายหน้า เขาตอบกลับด้วยคำพูดและกิริยาท่าทางแข็งๆใส่หนูว่าต้องบอกว่าลงเทพสัมฤทธิ์ หนูเลยบอกว่าเก็บเงินเพิ่มก็ได้นะหนูไม่ซีเรียส. เขาก้อทำหน้าหงิกหน้างอตึงๆใส่หนูทั้งๆที่ตัวเองไม่ถามไถ่ให้ละเอียดก่อนคิดเงิน..แล้วก็มาโบ้ยว่าเป็นความผิดของหนู หนำซ้ำยังคิดว่าหนูรู้มากกะเลี่ยงจ่ายค่าโดยสารให้ถูกลงจากเดิม โถ..คิดมากไปรึป่าว?เครียดหรอ?ถึงขนาดมานั่งจับผิดกันเเบบนี้? หนูรู้สึกไม่พอใจและโมโหเปงอย่างมากโดยก่อนลงจากรถปอ.505หนูก็ให้เงินค่าโดยสารเพิ่ม5บาทโดยวางไว้ที่หน้าคอลโซนรถ.เพราะพนง.หญิงเดินไปเก็บเงินค่าโดยสารข้างหลังรถ ตอนวางเงินไว้พนง.ขับรถเพศชายมีอายุเห็นเหตุกราณ์ก็บอกว่า"ไม่เอาๆ เอาไปๆ"แต่หนูก็ตอบกลับไปว่าไม่เป็นไรครับ หนูอับอายผู้โดยสารที่มานั่งมาด้วยกันมาก ลูกมีพ่อมีแม่การศึกษาก็มีแต่กลับต้องมาเจอพนง.เก็บเงินมาสั่งสอนและว่าให้ หนูอยากขอความกรุณาจากท่านให้ช่วยอบรมและดูแลพนง.หญิงคนนี้ให้ช่วยบริการให้ดีกว่านี้เยอะๆๆๆ เพราะเขาหน้าบึ้งหน้างอและพูดไม่เพราะ กราบขอบพระคุณมากๆครับ