สวัสดีค่ะ ที่ดิฉันเขียนหัวเรื่องมานี้ ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าร้องเรียนดีหรือไม่ วันศุกร์ที่ 26 พ.ค.60 เวลา 7.00 ดิฉันนั่งรถเมล์ครีมแดง สาย 34 (ถ้าจำไม่ผิด) เลขทะเบียน 119706 เลขข้างรถ 140060 จากแยกลำลูกกา เพื่อจะลงที่อู่บางเขน หลังจากที่นั่งรถมา พอมาถึง กม.25 การจราจรติดมากๆๆ ไฟแดงไฟเขียวรถไม่ขยับเลย ดิฉันดูแล้วต้องไปทำงานสายแน่ๆ เพราะดิฉันทำงานแถวๆรัชดา เลยตัดสินใจจะเปลี่ยนการเดินทาง โดยตั้งใจจะเดินขึ้นสะพานลอยแล้วนั่ง Taxi ขึ้นทางด่วน ซึ่งวันนี้ดิฉันหอบลูก 3 ขวบมาทำงานด้วย ทำให้เกิดความไม่คล่องตัวในการเดินทางมาทำงาน เพราะต้องหอบกระเป๋าอีก 3 ใบ ลูกอีก 1 จึงตัดสินใจกดกริ่งเพื่อขอลงรถ ซึ่งพ้นป้ายรถเมล์ กม.25 มา 20 ม.(ไม่แน่ใจระยะทางค่ะแต่ใกล้มาก) เพราะพ้นป้ายไปนิดเดียว รถก็ติดมาก พนง.ขับรถใส่หูฟัง ก็ไม่สนใจ ไม่รู้ว่าได้ยินหรือเปล่า ดิฉันจึงเดินจากประตูไปที่พนงขับร ขณะที่รถหยุดนิ่ง เรียก "พี่ค่ะ พี่ค่ะ" เกือบ 5-6 ครั้ง หนูขอลงจากรถได้มั้ยค่ะ หนูจะขอเปลี่ยนเส้นทาง หนูจะกลับบ้านแล้วค่ะ รถติดมาก ลูกก็เริ่มจะร้องแล้วค่ะ พี่ค่ะ หนูไหว้ละคะ (พร้อมกับยกมือ) ขอหนูลงหน่อยได้มั้ยค่ะ ดิฉันสะกิดด้วยนะคะ พนง.ขับรถ ไม่สนใจ พร้อมกับบอกว่า ต้องจอดลงป้าย ดิฉันยกมือไหว้ ขอลงได้มั้ย เพราะรถมันติดมาก พนักงานเงียบ พร้อมกับสะบัดมือไปเปิดคันโยกเปิดประตู พร้อมกับบ่นพรึมพร่ำ ดิฉันไม่สนใจแล้วค่ะ ลงจากรถเปลี่ยนเส้นทางข้ามถนน อุ้มลูกขึ้นสะพานลอย พร้อมหอบกระเป๋าขึ้น Taxi ไปถนนวิภาวดี เพื่อหลีกเลี่ยงรถติดมาก ณ เวลานั้น สรุป ดิฉันขอขอบคุณ คนขับรถเมล์ที่ปฎิบัติถูกระเบียบที่ต้องจอดรถที่ป้ายเท่านั้น แต่ดิฉันอยากจะให้ปรับปรุงกิริยาที่แสดงออก ถึงแม้จะเป็นรถเมล์ฟรีก็อยากให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน ดิฉันไม่ได้รู้สึกอายที่ต้องไหว้เค้านะคะ แต่รู้สึกว่า คนไทยด้วยกัน คุณเห็นรถติดขนาดนี้ ป้ายพ้นออกมาไม่เยอะเลย แค่นี้ให้แม่ลูกอ่อน ที่แบกของเยอะแยะ แถมต้องทำเวลาเพื่อไม่ให้ไปทำงานสาย ช่วยเปิดให้เราเปลี่ยนเส้นทางได้มั้ย แต่นี่เราทั้งสะกิด เรียก พี่ค่ะ หลายครั้งมาก ไม่สนใจ เอาหูฟังโทรศัพท์ใส่ทั้ง 2 ข้าง (จริง ๆ ก็ไม่ควรนะคะ) อยากให้เค้าปรับปรุงกิริยาหน่อยค่ะ การสะบัดมือไปเปิดประตูให้ รู้เลยว่าไม่พอใจ และ ไม่เต็มใจอย่างมาก หมายเหตุ คนขับรถ หัวล้าน ๆ หน้าตาไม่เป็นมิตร ไม่รู้จักชื่อค่ะ ขอบคุณมากค่ะ