ช่วงเช้าวันที่17ม.ค.64 รถเมล์สาย511 เลขข้างรถ3-70451 เป็นรถเสริมบางนา วิ่งจากสายใต้ใหม่ไปทางบางนา ตอนที่ก้าวขึ้นรถก็รู้สึกว่าเปิดเพลงดังลั่นรถ สักพักคนขับซึ่งเป็นผู้หญิงปล่อยพวงมาลัย1มือเพื่อรำตามจังหวะเพลงอย่างสนุกสนาน ตะโกนร้องตามในเพลงที่ตัวเองชอบ สักพักหรี่เพลงเบาลงเล็กน้อยเพื่อคุยกับกระเป๋ารถเมล์ นินทาคนที่ทำงานเสียงดังลั่นรถด้วยอารมณ์ตลอดทาง พอขับถึงช่วงสุขุมวิท มีอยู่ช่วงหนึ่งที่ปล่อยพวงมาลัย2มือในขณะที่รถแล่นอยู่ในเลนกลาง แล้วยืนขึ้นเพื่อดึงม่านบังแดดลงมาบังแดด เป็นเวลาหลายวินาทีเหมือนกันที่ปล่อยพวงมาลัยทั้ง2มือแถมยืนขึ้นเพื่อติดตั้งที่บังแดดนั้น ทำไมถึงไม่จอดรถให้ดีก่อนแล้วค่อยทำคะ และตอนถึงป้ายแยกอโศก ดิฉันจะลงป้ายนี้ ซึ่งดิฉันเห็นป้าผู้หญิงอีกคนที่ก็จะลงป้ายนี้เช่นกันที่นั่งอยู่ที่นั่งติดประตู ซึ่งตรงนั้นมีกริ่งให้กด คุณป้าก็กดกริ่งย้ำๆหลายที เหมือนจะไม่ดัง(ไม่ทราบว่าปุ่มเสียหรือป้ากดเบาไป) แต่ดิฉันก็เห็นอีกว่ากระเป๋ารถเมล์บอกคนขับให้แล้วว่ามีคนจะลง2คน ดิฉันเลยไม่ได้กดกริ่งเพิ่ม เพราะนิ้วของคุณป้าที่จะลงเหมือนกันก็ยังอยู่ที่กริ่งอยู่และคนขับก็รู้แล้วว่าจะมีคนลง แต่คนขับก็ตะโกนเสียงดังแบบไม่พอใจใส่เลยว่า จะลงอ่ะนะ หัดกดกริ่งซะมั่งนะ ยืนเฉยๆมันมองไม่เห็น รถคันนี้จอดที่ป้ายแยกอโศกนี้ที่เวลาประมาณเจ็ดโมงครึ่งในตอนเช้าค่ะ อยากให้ช่วยตักเตือนคนขับเรื่องมารยาทและความปลอดภัยในการขับรถสาธารณะด้วยนะคะ จริงๆไม่ได้ผิดอะไรที่คนขับรถจะร้องเพลงหรือทำอะไรที่มีความสุขขณะทำงาน แต่น่าจะมีความพอดี ในระดับเสียงที่พอดี ไม่ใช่ทำตามใจจนเกินพอดี นึกอยากปล่อยพวงมาลัยก็ปล่อยมือเฉยเลย ยังไม่รู้ว่าทำไมผู้โดยสารไม่กดกริ่งก็ตะโกนว่าเสียงดัง ขอบคุณค่ะ