วันที่30/3/64 เวลา11จำนาทีไม่ได้รู้แค่ขึ้นรถสิบเอ็ดโมงจ่ายแบงค์ร้อยไปค่ารถแค่13บาทจากป้ายวัดแคไปสยามพนักงานทอนเงินให้แค่เหรียณบาทสี่เหรียญไอ้เราก็รอทอนแบงค์ยี่สิบ4ใบแต่พนักงานกลับเดินหันหนีไปเก็บค่าโดยสารคนอื่นเราเรียกทักแล้วไม่สนใจ จำไว้เลยนะว่าคุณทำกับเด็กที่ดิ้นรนทำงานวันละร้อยกว่าบาทไม่ถึงพันไม่ถึงห้าร้อยด้วยซ้ำอย่างผมได้ลงแปดสิบกว่บาทมันก็ค่าข้าวผมนะครับ ถ้าลูกหรือหลานคุณโดนเหมือนผมคุณจะรู้สึกยังไง ผมไม่ได้มีพ่อแม่เลี้ยงนะครับผมกล้าพูดเต็มปากเลยมีป๊าแต่ป๊าก็ต้องเลี้ยงน้องผมต้องดิ้นรนหากินหาเรียนเเอง ผมโมโหมากจริงๆ ฝากทางต้นสังกัดจัดการด้วยครับ รถปอสาย79 จำได้แค่ว่าคันที่ขึ้นเวลาสิบเอ็ดโมง ผมไม่ต้องการได้เงินคืนหรอนะครับเพราะผมถือว่ามันเป็นบทเรียนตราบาปของกระเป๋นคนนั้นไปครับ ปล.กัดปาตีนถีบเลี้ยงตัวเองครับไม่มีตู้เอทีเอ็มแบบคนที่มีพ่อแม่หรือคนรวย