กระเป๋ารถเมล์ผู้หญิง515 ท่านหนึ่ง

ประเภท: 
ร้องเรียนรถองค์การ
(ไม่รู้ว่าต้องใส่หัวข้อไหน ระหว่าง "ร้องเรียนรถองค์กร" เพราะรถไม่ได้ผิด หรือ "ข้อคิดเห็นและชมเชยบริการ" เพราะเราไม่ได้มาชมเชยแน่ๆ เลยขอใส่ทั้ง2หัวข้อเลยนะคะ ขึ้นรถจากชัยพฤกษ์สาย515 หมายเลขข้างรถ6-56067 ทะเบียน13-1685 ประมาณ19.40น. ขึ้นรถมาไม่มีที่นั่งเราต้องหาที่จับก่อนเพื่อไม่ให้ล้มเพราะรถออกตัวไว อีกอย่างคือกว่าจะแทรกตัวเข้าข้างในก็มีคนยืนอยู่2ฝั่งแล้วต้องเบียดตัวเข้าไป เลยยืนทางหน้าประตูก่อนเพื่อหยิบบัตรโดยสารเตรียมจ่ายให้กระเป๋ารถเมล์ แต่เขาตะโกนเสียงดังลั่นว่า "หน้าประตูไม่ให้ยืน" เราเลยเดินเบียดเข้าไปยืนกลางรถเมล์ เดินไปแตะบัตรให้กระเป๋ารถเมล์ ขับต่อไปผู้โดยสารผู้ชายท่านหนึ่งขึ้นมา ยืนหน้าประตูเหมือนกันแต่รอบนี้เขาตะโกนเสียงดังกว่าของเรามาก เราเข้าใจความรู้สึกของผดส.ผช.ที่ขึ้นมาเลย ต่อไปอีกก็เป็นผู้โดยสารผู้หญิงท่านหนึ่งขึ้นมายืนหน้าประตูเหมือนกันเขาก็ตะโกนซ้ำอีกครั้ง ไม่รู้กระเป๋ารถเมล์โกรธหรือหงุดหงิดอะไรมา อยากให้ลองคิดภาพตามว่าการที่เรายืนอยู่บนรถเสียงภายในรถเงียบมากนะ แล้วมีเสียงตะโกนขึ้นมาเหมือนไม่พอใจ ทั้งแข็ง ทั้งไม่อ่อนโยน แล้วทุกสายตาจับจ้องมาที่เราที่แค่ยืนหน้าประตู ทั้งที่ไม่ได้บังกระจกคนขับรถเมล์ด้วยซ้ำ คนที่เป็นผู้โดยสารเขาอายเป็นนะคะเพราะไม่ใช่เราที่ได้ยิน ผู้โดยสารท่านอื่นก็ได้ยินทั้งรถเมล์ อยากอัดเสียงให้ฟัง รับรู้ได้ถึงความไม่พึงพอใจที่มีผู้โดยสารยืนหน้าประตู จากใจเราทำงานบริการเหมือนกัน การพูดจาให้คำแนะนำหรือข้อปฏิบัติดีๆโดยที่ไม่ทำให้ผู้อื่นอับอาย มันทำได้นะคะ แต่ทำไมกระเป๋ารถเมล์ผู้หญิงคนนั้นไม่ทำคะ? หรือถ้าจะไม่ให้ยืนหน้าประตู ก็ไม่ต้องเปิดรับผู้โดยสารขึ้นทางประตูหน้าค่ะ เพื่อเป็นการตัดปัญหาให้ไปยืนแค่ข้างหลังแทน แล้วก่อนหน้าเราจะขึ้นรถมา ทำไมกระเป๋ารถเมล์ ไม่พูดให้ผู้โดยสารที่อยู่บนรถก่อนหน้านั้นเขยิบเข้าไปข้างในก่อน คนที่ขึ้นมาทีหลังจะได้ไม่ต้องแทรกตัวเบียดเขาไปข้างใน กระเป๋ารถเมล์เป็นภาพลักษณ์หนึ่งของบริษัทฯเหมือนกันนะคะ ไม่ทราบว่ามีการอบรมกระเป๋ารถเมล์เท่าเทียมกันทุกคนไหมคะ? อย่าคิดว่ามาร้องเรียนเลยค่ะ แค่มาแชร์ประสบการณ์เพื่อให้ทางบริษัทฯรับไปพิจารณาและแก้ไข เพราะถ้าเขาทำงานบริการอย่างเต็มใจไม่ได้ ก็ไม่ต้องทำค่ะ.