รถเมล์สาย 91 6-56100 13-1828 คนขับรถขับกระชากเร็ว เบรกแรงๆเวลาถึงป้าย และสาดโค้งแรงทำผู้โดยสารตกจากเก้าอี้หน้าฟาดกับเหล็กคลุมล้อหน้าหลังคนขับ เวลาประมาณ 10.30-11.00 น. บริเวณทางโค้งลงสะพานพระปิ่นเกล้าที่จะเลี้ยวเข้าไปทาง สรรพกร และลอดใต้สะพานพระปิ่นเกล้า ซึ่งทำให้ผู้โดยสารเพศหญิงอายุประมาณ60-70ปี ตกจากเก้าอี้หน้า-ปากฟาดกับเหล็กคลุมล้อหน้าหลังคนขับได้รับปาดเจ็บ นอนลงกับพื้น คนขับก็ยังไม่มาช่วยประคองหรือหยุดขับ ให้ความช่วยเหลือผู้บาดเจ็บ แต่ตำหนิผู้บาดเจ็บเสียดังว่า "นั่งหลับหรอ" แล้วยังจะขับรถต่อไปอีก ผมต้องไปประคองคุณย่าท่านนั้นแล้วถามอาการพาไปนั่งที่ จากนั้นก้มีเสียงกระเป๋ารถเมล์มาทางท้ายรถคุยกับผู้โดยสารว่า "นั่งรถเมล์ต้องจับราวจับด้วยนะ" แต่ไม่มีใครมาดูอาการบาดเจ็บหรือช่วย และถามอาการบาดเจ็บคุณย่าเลย คนขับรถขับถึง ร.ร.นาฎศิลป์ถามอาการคุณย่าว่าเป็นอะไรไหม แทนที่จะหยุดรถตั้งแต่ตอนที่คุณย่าล้ม แล้วมาช่วยดูแลผู้โดยสารทั้งคนขับรถและกระเป่ารถ แต่ละคนทำหน้าที่ของตนเองอย่างเดียวเลย ถ้าเป็นคุณย่า คุณแม่ของคนขับเดินทางไปบนรถคันอื่นแล้วประสบเหตุแบบนี้ คุณคนขับและคุณกระเป๋า จะรู้สึกอย่างไร ฝากถึงผู้บริหารด้วยครับ "การทำงานตามหน้าที่ตนที่ได้รับผิดชอบนั้นสำคัญก็จริง แต่ชีวิตและความปลอดภัยของผู้โดยสารนั้นสำคัญกว่า" เพราะถ้ารถโดยสารไม่ปลอดภัย บริการที่ไม่ใส่ใจผู้โดยสาร แล้วใครจะต้องการใช้บริการขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพละครับ ฝากไว้ให้ช่วยปรับปรุง การทำงานและการให้บริการด้วยความห่วงใยจากใจจริง